ഹൃദയമുരളി

എകതാര തേങ്ങുമീ ശോകരാത്രിയില്‍‍

നിലാവിലേകനായിരുന്നു നിന്നെയോര്‍‍ത്തുഞാന്‍‍ 

ഇരുളിന്‍ മറയില്‍‍ തെളിയും അഴകായ്

വാനവീഥിയില്‍‍ വിരിഞ്ഞസ്നേഹതാരകം. 

മാഞ്ഞുപോയോരാര്‍‍ദ്രസ്വപ്നമെന്‍റെയുള്ളിലും

നിറഞ്ഞൊരെന്‍  മിഴിയടച്ചു നിന്നുഞാനിതാ

അറിയാതൊരുനാള്‍ നീയെന്‍കനവില്‍

ഏതോ മോഹരാഗഗീതമായി വന്നതെന്തിനോ?

 വസന്തകാലശോഭയില്‍ വിടര്‍ന്നപൂക്കളേ

കൊഴിഞ്ഞുപോയ പൂക്കളെന്‍റെനഷ്ടസ്വപ്നമായ്

മനസ്സില്‍ ഇനിയും വിടരാമലരേ

ഒരു ശിശിരകാലസന്ധ്യപോലെ നീവരില്ലയോ?

നീലാംബരി.